سلام دوستان گرامی !
دردین مقدس اسلام ، انواع و اقسام عبادت وجود دارد اما شكل وقالب معمول و رایج آن نماز وروزه است . شریعت مقدس اسلام به نماز وروزه تأكید زیاد نموده و پاداشهای زیاد و گرانبها برای روزه داران ونمازخوانان در نظر گرفته است . اما باید بدانیم نماز وروزه وهرنوع مناسك عبادی كه صرفا بصورت عادت درآمده باشند وبدون پشتوانه اعتقادی باشند ارزش ندارند عبادت باید باانگیزه الهی و قرب ونزدیكی به درگاه ربوبی خداوند انجام گیرد تا ثمربخش و ارزشمند باشد
دوستان گرامی !
از جمله اموری كه دراسلام عبادت بشمار می رود و می تواند انگیزه لازم را برای عبادات دیگری نظیر روزه ونماز فراهم نماید ، تفكر و اندیشه در پدیده های خلقت و آفرینش الهی است تفكر درباره امور الهی و پدیده های خلقت باعث پی بردن بیشتر به قدرت خدا و خاشع و خاضع شدن دلها درمقابل او و قدرت وی می گردد وانسانها با انگیزه بیشتر و عاشقانه تر او را عبادت می نمایند.

امام حسن عسکری علیه السلام فرمودند:
 لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛
عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست،
بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است.
(تحف العقول، ص448)


همراهان گرامی!
امام حسن عسكری ع درمقابل عباداتی چون زیاد نمازخواندن وزیاد روزه گرفتن به عبادت مهم دیگری كه همان زیاد اندیشیدن در امور الهی است اشاره می نمایند . بیان ایشان بگونه ای است كه روزه ونماز درمقابل اندیشه نمودن در امر الهی و تفكر درپدیده های آفرینش ، گویا اصلا عبادت به شمار نمی روند چرا كه تفكر در امر الهی و قدرت و عظمت اوست كه زمینه ساز عبادتهایی چون روزه ونماز است و انگیزه لازم را برای مؤمنان درانجام روزه ونماز فراهم می نماید