قال علي عليه السلام :العفاف زینة الفقر والشکر زینةالغنی

     نهج البلاغه ح65

علي عليه السلام فرمود : عفت ورزیدن زینت فقر ، وشکر گزاری زینت بی نیازی است

بدانکه زیور فقر است عفت
چنانکه شکر باشد زیب ثروت
جوانمردی که در دنیا فقیر است
زعفت بهر او خیر کثیر است
ز دارایی چو دست مرد شد پر
بباید رو نماید بر تشکر
کسانیکه فقیر و مستحقند
ز ایمان بندگان خاص حقند
به سر بنهاده تاج و افسر فقر
به پیکر کرده برد و زیور فقر
به جز از حق ز هرکس عار دارند
بسان اغنیا رفتار دارند
فزاید هر قدر فقر و تعسف
فزایندی هم آنان بر  تعفف
چو بیند زندگیشان شخص جاهل
کند باور که دارایند و کامل
پیمبر باب گنج فقر بگشود
سخن زالفقر فخری گفت و فرمود
خدارا اغنیا زینسو وکیلند
فقیران را پناهند و کفیلند
به شکر اینکه ایزد مالشان داد
به گیتی نیکی احوالشان داد
ببایدشان زمردم دست گیرند
به خانه ، بینوایان در پذیرند
رهانندی فقیران را ز زحمت
شرح نهج البلاغه منظوم انصاری
با اندک تصرف