مشاور گرامي؛ دختر 27 ساله اي هستم که مادرم اغلب سعي مي کند ما را از پدرم بترساند، به همين دليل همه چيز را از پدرم پنهان مي کند و هر وقت با مشکلي رو به رو مي شويم مي گويد اي واي مبادا پدرتان بفهمد، اما وقتي پدرم از مشکل با خبر مي شود معمولاً عادي رفتار مي کند و واکنش شديدي نشان نمي دهد نمي دانم با اين اخلاق مادرم چگونه رفتار کنم؟ گاهي اوقات به خاطر اين مسأله با او درگير مي شوم و بحث مي کنم اين مشکل روابط مرا با مادرم نيز دچار مشکل کرده است.
خواهر شما: پرستو
* پاسخ مشاور
خواهر گرامي! بعضي از مادران بنابر انگيزه هاي مثبت يا منفي در فرزندان نسبت به همسرشان ترس ايجاد مي کنند. انگيزه مثبت اين قبيل مادران اين است که اگر بچه ها را از پدرشان بترسانم اطاعت پذيري آنان بيشتر مي شود و ما براي کنترل و اداره آنان توانايي بيشتري خواهيم داشت و انگيزه منفي بعضي از اوليا نيز ممکن است اين باشد که چون با هم ارتباط خوبي ندارند با ايجاد ترس مي خواهند نگرش بچه ها را نسبت به همسرشان عوض کنند، در هر حال با هر انگيزه ايجاد ترس در بچه ها اگر کوتاه مدت باشد استرس ايجاد مي کند، اما اگر دوره هاي متمادي و پشت سر هم باشد ترس اوليه بتدريج به اضطراب تبديل مي شود که وجود اضطراب مي تواند بسياري از بيماريها و مشکلات را در خانواده به وجود بياورد. اما در مورد مشکل شما خواهر گرامي توصيه مي شود در وهله اول با مادرتان صحبت کنيد و تأثيرهاي منفي اين نوع برخورد را به او يادآور شويد و با مهرباني و رعايت احترام از او بخواهيد با مطالعه کتابهاي روان شناسي در رفتار خود تجديد نظر نمايد.
در مرحله بعد سعي کنيد با پدرتان روابط عاطفي بهتري برقرار نماييد. بدين طريق که وقتي وارد منزل مي شود به استقبالش بشتابيد و در مواقع خستگي ليوان آبي به دستش بدهيد و از همه مهمتر با او حرف بزنيد و مطالبي که در قلبتان داريد ابراز کنيد و در نهايت به صورت کلامي و غيرکلامي به او بفهمانيد که دوستش داريد.
موفق باشيد.

http://www.qudsdaily.com/archive/1388/html/4/1388-04-03/page2.html#9