بنام خدا

عرض سلام دارم خدمت بینندگان محترم!

آنچه امروز می خواهم خدمت شما عرض کنم در خصوص انسان و جایگاه او در کرانه بی انتهای هستی است .امید است مفید واقع شود.

 تا به حال از خود پرسیده اید انسان چه جایگاهی دارد؟ او از چه نقشی در هستی وکائنات بر خوردار است؟ و...

به طور کلی وبدون در نظر داشت هیچگونه مکتب وایسمی می توان گفت: انسان جایگاه بسیار مهمی در جهان وکائنات دارد به گونه ای که به عیان می بینیم عالم تا جایی که پنجه قدرت  انسان به آن می رسد بلا منازع در آن تصرف نموده واحیانا اگر با مانع ومنازعی بر می خورد، بر آن غالب شده و به مسیر خود در تسلط بر هستی ادامه می دهد.

 ادیان وایسم ها هم نظری غیر از این ندارند. ما به عنوان مثال نقطه نظر اسلامی مسأله را مطرح می کنیم. در قرآن مقدس می خوانیم :( سخر لکم ما فی السموات وما فی الارض«لقمان20»)  وبا صراحت اعلام می نماید که خداوند تمام هستی را مسخر انسان نموده و او را بر کائنات مسلط نموده است...از نظر شریعت، انسان جایگاهی بین حیوانات و فرشتگان دارد.زیرا، حیوانات، دارای خشم وشهوت، فرشتگان فاقد آن ولی دارای روح مجرد ومطیع فرمان های الهی وانسان معجونی از صفات حیوانیت ، یعنی خشم وشهوت و صفات فرشتگان، یعنی روح الهی است...پس نوسان اوج وحضیض انسان به مراتب بیشتر است به قول سعدی:

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند***بنگر که تا چه حد است مقام آدمیت

و از فرشتگان بالا تر می رود

از آنسوی همین انسان چنان سقوط می کند که :(اولئک کالانعام بل هم اضل)

گاوان و خران بار بردار*** به زآدمیان مردم آزار

 ادامه دارد...